Choroby układu rozrodczego

Najczęstszymi chorobami żeńskiego układu rozrodczego są stany zapalne dróg rodnych (sromu, pochwy, szyjki macicy), nowotwory złośliwe (sutka, szyjki macicy, trzonu macicy, jajnika), mięśniaki, nadżerki, endometrioza, a także zespół napięcia przedmiesiączkowego oraz nietrzymanie moczu.

U mężczyzn najczęściej występują choroby zapalne (cewki moczowej, stercza), nowotwory (jąder, stercza), a także łagodny rozrost stercza.

Jeśli chcesz wiedzieć więcej, przeczytaj artykuł zamieszczony poniżej.


Choroby układu rozrodczego
artykuł lek. med. Marcina Pustkowskiego, lekarza rodzinnego, napisany w maju 2000 dla serwisu medycznego RES MEDICA

Żeński układ rozrodczy
Objawy ze strony narządów żeńskiego układu rozrodczego stanowią częstą przyczynę wizyt w gabinecie lekarza. Przypomnijmy, że tą grupą schorzeń zajmują się specjaliści ginekolodzy.

Jednymi z najczęstszych są stany zapalne dróg rodnych.

Stany zapalne dróg rodnych

• Zapalenie sromu (tą ogólną nazwą określa się żeńskie narządy płciowe zewnętrzne) powstaje najczęściej na skutek zaniedbań higienicznych, urazów mechanicznych lub zakażeń (gronkowcowych, grzybiczych, rzęsistkiem pochwowym, krętkiem kiły i innymi). Pewna grupa tych zapaleń występuje też na podłożu alergicznym (uczulenie na środki czystości).
  
  Chore skarżą się na obecność nadmiernej ilości wydzieliny, świąd i pieczenie.
  
  Oprócz oceny w badaniu ginekologicznym ważne jest w tych przypadkach pobranie wymazu ze sromu, cewki moczowej, pochwy i szyjki macicy. Uzyskany materiał (wydzielina) rozsmarowywuje się na szkiełku i ocenia pod mikroskopem, szukając "winowajcy". Można również spróbować wyhodować (na specjalnym podłożu) odpowiedzialne za chorobę bakterie czy grzyby. Ważne jest także zbadanie partnera seksualnego (są to często choroby przenoszone drogą płciową!) oraz badania w kierunku cukrzycy (jest to stan sprzyjający zakażeniom i zapaleniom dróg rodnych).
  
  W leczeniu zapalenia sromu, podobnie jak innych chorób zapalnych dróg rodnych, podstawą jest dbałość o higienę osobistą i stosowanie bawełnianej bielizny. Pomocne będzie ograniczenie kontaktów seksualnych. Antybiotyk stosowany doustnie, domięśniowo lub dożylnie stosuje się tylko w ciężkich przypadkach (oczywiście w przypadku zakażenia drobnoustrojami, na które ten antybiotyk podziała). Zazwyczaj wystarcza leczenie miejscowe: nasiadówki (z roztworu kory dębowej, rumianku), kremy i maści ze środkiem antybakteryjnym.
  
  
• W zapaleniu pochwy dużą rolę odgrywa zmiana środowiska tego narządu (czyli w tym wypadku podwyższenie pH), uszkodzenie nabłonka oraz zakażenia chorobotwórczymi drobnoustrojami (bakteriami, grzybami, rzęsistkiem pochwowym, wirusami).