Walka o wzrok

Budowa i działanie oka
Oko to bardzo precyzyjny aparat optyczny. Światło odbite od obserwowanych przez nas przedmiotów przechodzi przez źrenicę, następnie soczewkę, ciało szkliste i skupia się w siatkówce. Tam promień świetlny jest zmieniany w impuls nerwowy i przesyłany do mózgu, który przetwarza go w obraz. Centralną częścią siatkówki jest plamka żółta. To ona odpowiada za dobre, ostre widzenie, postrzeganie szczegółów,
barw i kontrastu.

AMD – wróg rozpoznany
Nie każdy w równym stopniu jest narażony na zachorowanie na zwyrodnienie plamki żółtej. Ocenia się, że najważniejszymi czynnikami jego rozwoju są – wiek powyżej 50. r.ż. (w grupie powyżej 65. r.ż. choroba ta występuje u co czwartej osoby) oraz obecność AMD w jednym oku. Inne czynniki, które wpływają na rozwój schorzenia, to: występowanie zwyrodnienia plamki u osób spokrewnionych, palenie tytoniu, płeć (choroba częściej dotyka kobiety niż mężczyzn), niedobory witamin z grupy antyoksydantów, schorzenia kardiologiczne, otyłość, cukrzyca, rasa biała, narażenie na duże dawki promieniowania UV.

Postać sucha i wysiękowa AMD
1 Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem występuje w dwóch postaciach. Pierwsza, dotycząca 90% przypadków choroby, to postać sucha (inaczej niewysiękowa lub zanikowa). Gorsze widzenie u pacjenta jest tu spowodowane obumieraniem światłoczułych komórek siatkówki. Ta postać rzadko powoduje utratę widzenia centralnego, częściej przymglenie obrazu. Postać sucha AMD rozwija się wiele lat. Niebezpieczne jest to, że może przejść w postać mokrą.

2 W postaci mokrej (inaczej wysiękowej) następuje rozrost nieprawidłowych naczyń krwionośnych pod siatkówką, w okolicy plamki. Naczynia te są kruche i łatwo pękają. To powoduje krwotoki, obrzęki siatkówki i wysięki płynu surowiczego do wnętrza oka, a nawet powstawanie blizn. Postać mokra przybiera dwie formy: klasyczną i tzw. ukrytą. Obie bardzo szybko mogą doprowadzić do utraty widzenia centralnego. Postać mokra dotyczy 10% wszystkich zachorowań na AMD.

Objawy AMD
Nie tylko zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem, ale wszelkie zaburzenia w jej obrębie powodują szybkie pogorszenie widzenia. Może to być zniekształcenie obrazu, jego wydłużenie, pomniejszenie lub powiększenie. Chorzy na AMD skarżą się, że „znikają” im litery w czytanych wyrazach, następuje zanik ostrości, zmienione jest postrzeganie barw. W zaawansowanej postaci choroby w centralnym polu widzenia pojawia się czarna plama, która zasłania obraz, doprowadzając w końcu do całkowitego zaniku widzenia centralnego.