Laser w okulistyce

SL: Jakie są przyczyny zaćmy i jak się ją leczy?
Zaćma jest chorobą związaną przede wszystkim ze starzeniem się organizmu. Na skutek zmian w białkach soczewki oka dochodzi do jej zmętnienia. W rezultacie widzimy coraz gorzej. W nieleczonej zaćmie może nawet dojść do pełnej ślepoty, która jednak, na szczęście, po chirurgicznym zabiegu, jest odwracalna. Powodem powstania zaćmy może też być długotrwałe przyjmowanie niektórych leków, głównie sterydów, lub mechaniczny uraz oka.
Leczenie zaćmy polega na usunięciu mętnej soczewki i w jej miejsce włożeniu sztucznej, która jest całkowicie przezroczysta. Zmętniałą soczewkę najpierw rozbija się ultradźwiękami (można też za pomocą lasera ), a następnie wysysa. Jest to metoda fakoemulsyfikacji. Najnowszą  jest rozbijanie soczewki wodą pod ciśnieniem i jednoczesne usuwanie rozdrobnionych cząstek.
Dotychczasowe metody usunięcia zaćmy wymagały wykonania szerokiego na kilkanaście milimetrów cięcia w oku, dziś, dzięki mikrochirurgii, sztuczną soczewkę wkłada się przez otwór zaledwie 3-milimetrowy. Zabieg wykonuje się ambulatoryjnie, stosując tylko znieczulenie miejscowe w postaci zastrzyku, tzw. znieczulenie okołogałkowe, lub stosuje się jedynie krople do oczu i po 2–3 godzinach pacjent może wrócić do domu. Ważne jest jednak, by zaćmę usunąć wcześnie, nie dopuszczając do dużego stwardnienia soczewki. Nie ma na co czekać.  
Pacjent chory na zaćmę źle widzi, a zabieg przeprowadzony w zaawansowanym stanie choroby jest bardziej skomplikowany i trwa dłużej.

SL: Jaskra jest chorobą, której wszyscy się boimy, ponieważ jest nieuleczalna. Jakie są objawy tej choroby i czy można jej zapobiegać?
Jaskra jest schorzeniem, które prowadzi do nieodwracalnej utraty wzroku. Wprawdzie nie można jej całkowicie wyleczyć, ale dzięki nowoczesnej medycynie możemy doprowadzić do tego, by zmiany uległy zahamowaniu lub postępowały dużo wolniej. Choroba polega na uszkodzeniu i zaniku nerwu wzrokowego. Są dwa rodzaje jaskry – z otwartym i z zamkniętym kątem przesączania.
W gałce ocznej wytwarzana jest ciecz wodnista, która wypływa z niej do krążenia ogólnego w miejscu zwanym kątem przesączania. W przypadku jaskry dochodzi do zahamowania odpływu cieczy, która gromadzi się w oku, uciska na włókna nerwowe i prowadzi do zaniku nerwu wzrokowego.
Objawy choroby są różne w zależności od budowy kąta przesączania. Większość chorych ma szeroki kąt przesączania. W tej postaci choroba przebiega wyjątkowo podstępnie, bo często nie daje żadnych objawów, jest bezbolesna, nie powoduje odczuwalnego pogorszenia się wzroku, ale nieleczona, po latach doprowadza do całkowitego zniszczenia nerwu wzrokowego i nieodwracalnej ślepoty.
W wąskim, zamykającym się kącie przesączania drogę odpływu cieczy blokuje  tęczówka w momencie rozszerzania się źrenicy.